Nerina (nerina)


Bulwiasta roślina Nerine należy do rodziny Amaryllidaceae. Ta bulwiasta wieloletnia roślina ozdobna występuje naturalnie w Afryce Południowej, a także w jej strefach tropikalnych. W regionach o chłodnym klimacie taka kultura jest uprawiana na tarasach lub w pomieszczeniach. A na obszarach o stosunkowo ciepłym klimacie jest uprawiany na zewnątrz przez cały rok. Taka roślina kwitnie w pierwszej połowie okresu jesiennego. Ogonek z kwiatostanami i ulistnieniem rośnie w tym samym czasie. Długość szypułki ok. 50 cm Ciemnozielone blaszki liściowe są wąskie i długie. Kwiaty w kształcie lejka są zbierane w kilka kawałków w parasolach. Kolor kwiatów jest biały, różowy, czerwony lub pomarańczowy.

Dbanie o nerine w domu

Oświetlenie

Od ostatniej jesieni do pierwszych wiosennych tygodni nerina musi zapewniać jasne oświetlenie, ale powinno być rozproszone. Faktem jest, że w tym okresie krzew ma intensywny wzrost liści.

Reżim temperaturowy

W okresie letnim cebulki tej rośliny należy przechowywać w ciepłym (23 do 25 stopni) i suchym miejscu. Po zakwitnięciu krzewu i do pierwszych wiosennych tygodni roślinę należy umieścić w chłodniejszym miejscu (od 8 do 10 stopni), ale jeśli jest ciepło, w następnym sezonie może nie występować kwitnienie.

Jak podlewać

Gdy roślina wyblaknie, należy stopniowo zmniejszać jej podlewanie, a do początku okresu wiosennego jeszcze bardziej. Następnie należy całkowicie zatrzymać roślinę i wznowić podlewanie dopiero po wykiełkowaniu cebul.

Nawóz

Nerine jest karmiona płynnymi nawozami. W okresie kwitnienia karmienie przeprowadza się 1 raz na 7 dni, kiedy roślina zakwitnie i do drugiej połowy wiosny należy ją karmić 1 raz na 2 tygodnie. Od maja do początku kwitnienia wszystkie karmienia są zatrzymane.

Transfer

Okres spoczynku trwa od maja do sierpnia. W tym okresie całe karmienie zostaje zatrzymane, a roślinę umieszcza się w ciepłym miejscu (około 25 stopni). W pierwszych dniach sierpnia należy rozpocząć nowe forsowanie kwiatu. Na początku przebudzenia bańki na jej szyjce tworzy się brązowa powłoka. Następnie cebulę należy sadzić na świeżym podłożu, a także systematycznie podlewać. Najlepiej nadaje się mieszanka gleby składająca się ze starej gliny, piasku i ziemi kompostowej lub próchnicy (1: 1: 1), do której należy również dodać trochę mączki kostnej i piasku. W 10 litrach powstałego podłoża należy dodać trochę kredy (aby obniżyć kwasowość mieszanki gleby), 25 gramów wiórów rogowych i superfosfatu, a także 8 gramów siarczanu potasu.

Lądowanie

W 1 doniczce należy sadzić 1 lub 2 cebule. Jeśli do sadzenia użyjesz nadmiernie obszernego garnka, z tego powodu wzrost cebuli spowolni. Dlatego doniczka nie powinna mieć więcej niż 13 centymetrów średnicy. Podczas sadzenia cebuli jej głowa nie jest wykopana. Jeśli wszystko zostanie wykonane poprawnie, po około 4 tygodniach powinny pojawić się łodygi kwiatowe i pąki. Jeśli ukorzenienie nie zostało wykonane zgodnie z zasadami, pąki pozostaną zamknięte.

Rozmnażanie nasion

Gdy nasiona dojrzeją, należy je natychmiast wysiać. Wysiew odbywa się w misach wypełnionych podłożem składającym się z wermikulitu i piasku. Uprawy zbierane są w ciepłym miejscu (od 21 do 23 stopni). Po około pół miesiącu powinny pojawić się pierwsze sadzonki, następnie należy je posortować do oddzielnych doniczek wypełnionych specjalną mieszanką gleby (skład patrz wyżej). Rośliny są przenoszone w chłodniejsze miejsce (od 16 do 18 stopni), a jednocześnie muszą zapewnić jasne, rozproszone oświetlenie. Młode rośliny należy uprawiać przez 3 kolejne lata bez okresu spoczynku.

Zjadliwość

Ta roślina zawiera truciznę, więc po zakończeniu pracy z nią należy dobrze umyć ręce mydłem i wodą.

Choroby i szkodniki

Kiedy cebulki sadzi się po okresie spoczynku, należy je bardzo ostrożnie podlewać, w przeciwnym razie może pojawić się na nich zgnilizna.

Roślina ta ma bardzo wysoką odporność na szkodliwe owady, ale czasami osiadają na niej mszyce.

Główne rodzaje

Nerine bowdenii

Ten gatunek pochodzi z Afryki Południowej. Długość żarówek wynosi około 50 milimetrów, przy czym większość z nich unosi się nad powierzchnią ziemi. Suche łuski zewnętrzne są błyszczące i brązowawe. Długie osłonki liściaste tworzą fałszywą łodygę, która osiąga wysokość 50 mm. Liniowe blaszki liściowe, zwężające się ku wierzchołkowi, są lekko rowkowane, ich długość wynosi około 0,3 m, a szerokość 25 mm. Powierzchnia błyszczących liści jest całkowicie pokryta żyłkami. Długość szypułki wynosi około 0,45 m, ma kwiatostan w kształcie parasola. Na szypułce nie ma liści. Na kwiatostanie znajduje się liść kwiatostanu, który z czasem zmienia kolor na różowy. Kwiatostan zawiera około 12 kwiatów. Na powierzchni wirujących różowych działek znajduje się pasek ciemniejszego koloru. Kwitnie w połowie okresu jesiennego.

Nerine flexuosa

Ten gatunek jest stosunkowo rzadki. Na długich szypułkach znajdują się kwiatostany, składające się z kwiatów w kształcie zbliżonym do dzwonków, faliste płatki można pomalować na różowo lub na biało. Gatunek ten kwitnie jesienią.

Nerine curvifolia

Liniowe blaszki liściowe lancetowate osiągają maksymalną długość dopiero po wyblaknięciu rośliny. Długość szypułki wynosi około 0,4 m. W kwiatostanach parasolowatych znajduje się około 12 kwiatów podobnych do lilii. Kwiaty mają błyszczące czerwone płatki, a ich pręciki są długie.

Nerine sarniensis

Na szczycie szypułki znajdują się czerwone, pomarańczowe lub białe kwiaty. Ich płatki są skręcone i wąskie.


Istnieją gatunki, które po kwitnieniu nie wchodzą w okres uśpienia, nadal rozwijają się zimą. Po kwitnieniu roślina jest nadal regularnie podlewana, ale niezbyt obficie i jest utrzymywana w normalnych warunkach. Okres spoczynku takich roślin przypada na lato, kiedy całkowicie wysychają liście. Pod koniec lipca - sierpnia rozpoczyna się nowy wzrost liści, a kwitnienie następuje w miesiącach jesiennych.


Wskazówki hodowlane Nerine

Zwykle, aby zadowolić się tak niezwykłą rośliną jak lilia pająka, używają metody nasion lub sadzą cebulki.

Rozmnażanie neriny za pomocą nasion. Ta metoda jest dość skomplikowana i początkującej kwiaciarni trudno będzie sobie z nią poradzić, ponieważ jest stosowana w przemysłowej uprawie lilii Guernsey. Wynika to z faktu, że odsetek wysianych nasion, które wykiełkują, jest dość niski, a sadzonki nie pojawią się szybko. Nasiona należy wysiewać natychmiast po zebraniu dojrzałych strąków owoców. W tym celu stosuje się oddzielne kubki torfowe, wypełnione mieszanką gleby przeznaczoną na sadzonki. Niektórzy używają wermikulitu zamiast podłoża.

Rozprowadzanie nasion dziewicy odbywa się na powierzchni gleby, ale nie należy ich zakopywać w mieszance gleby. Odległość między nasionami musi wynosić 2-3 cm, jeśli zamiast pojedynczych doniczek zastosowano skrzynkę na sadzonki. Po wysianiu nasiona opryskuje się wodą o temperaturze pokojowej z drobno zdyspergowanej butelki z rozpylaczem. Pojemniki z uprawami przykrywa się przezroczystą folią z tworzywa sztucznego lub na wierzch kładzie się kawałek szkła.

Podczas siewu temperatura pokojowa powinna utrzymywać się na poziomie 22-24 stopni. W celu pomyślnego kiełkowania nie należy obniżać odczytów ciepła. Pielęgnacja upraw będzie polegała na utrzymywaniu stałej, lekko wilgotnej gleby i codziennym napowietrzaniu przez 10-15 minut. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, to po miesiącu widać pierwsze pędy dziewicy. Następnie schronienie można zdjąć, a sadzonki przenieść do chłodniejszego pomieszczenia o temperaturze około 18 stopni. Kiedy kilka liści rozwinie się na sadzonce, zaleca się przesadzenie do oddzielnych pojemników i kontynuowanie wzrostu sadzonek. Przez trzy lata takie młode lilie Cape należy uprawiać bez okresu spoczynku, to znaczy podlewanie powinno zawsze pozostać regularne i umiarkowane i nie zaleca się umieszczania roślin na zimno. Dopiero po upływie tego okresu lilię pająka można przesadzić do ogrodu.

Powielanie cebulek dziewiczych. Zwykle cebulki córki - niemowlęta - mogą tworzyć się obok cebulki lilii pająka matki podczas sezonu wegetacyjnego. Gdy po 4-5 latach konieczne jest wykonanie przeszczepu, można to połączyć z separacją. Dzieci należy umieszczać w oddzielnych doniczkach z pożywną glebą na maksymalnie kilka sztuk i uprawiać. Takie młode lilie Cape kwitną nie wcześniej niż 3-4 lata od posadzenia. Podłoże do sadzenia niemowląt można stosować tak samo, jak w przypadku rośliny matecznej. Pojemniki nie powinny być wybierane jako duże. Ich średnica powinna być taka, aby między sadzoną cebulką a ścianą doniczki pozostawało nie więcej niż 2-3 cm, tylko taka sztuczka pozwoli lilii zacząć kwitnąć, a nie wyhodować nowe cebulki. Młode lilie Guernsey zakwitną po posadzeniu dopiero po 2-3 latach.


Fuksja - opieka domowa

Temperatura zawartości

W ciepłym sezonie dla fuksji optymalna temperatura będzie wynosić + 20-25 stopni. Zasadniczo dopuszczalna jest wyższa temperatura, ale nie za dużo. Gdy temperatura wzrośnie do +30 stopni, fuksja może zrzucić liście. Szczególnie należy to wziąć pod uwagę, jeśli sadzisz go w otwartym terenie na lato, co jest nie tylko dozwolone, ale także ma na to korzystny wpływ. Ale w tym przypadku konieczne jest umieszczenie go w miejscu, w którym wykluczone jest ogrzewanie do temperatury krytycznej. Latem wielu ogrodników traktuje fuksję jak azalię, to znaczy wrzuca ją do ziemi wraz z doniczką. Pozwoli ci to szybko zmienić jego lokalizację bez uszkadzania rośliny.

Zimą tę roślinę doniczkową należy pozwolić odpocząć. W związku z tym temperatura w tym okresie powinna zostać znacznie obniżona (około + 8-15 stopni). Ale poważna hipotermia jest równie niebezpieczna jak przegrzanie. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku systemu korzeniowego. Aby utrzymać optymalną zimową temperaturę, fuksja jest w tym czasie umieszczana na parapecie, gdzie najprawdopodobniej jest wymagana temperatura. Aby uniknąć hipotermii korzeni z zimnego parapetu lub przeciwnie, przegrzania z parapetu ogrzewanego grzejnikiem, należy od niego odizolować doniczkę. To proste - postaw garnek na odpowiednim kawałku styropianu.

Oświetlenie

Fuksja wewnętrzna jest kwiatem światłolubnym, ale światło dla niej powinno być, choć jasne, ale rozproszone, bez południowego światła słonecznego, które jest zagrożeniem dla większości roślin domowych. W domu najlepszym miejscem dla zdecydowanej większości kwiatów w pomieszczeniach, a zwłaszcza fuksji, są okna zorientowane na wschód lub zachód. Nawet jeśli w godzinach porannych lub wieczornych na kwiat pada pewna ilość światła słonecznego, przyniesie to tylko korzyści. Tę samą zasadę należy zastosować, jeśli sadzisz fuksję w otwartym terenie.

Uwaga. Nie możesz przestawiać i obracać kwiatu podczas kwitnienia! Może to spowodować zrzucanie kwiatów i pąków.

Podlewanie, wilgotność powietrza i nawożenie

Fuksja, dla której opieka domowa jest w rzeczywistości bardzo prosta, wciąż wymaga prawidłowego podlewania. W okresie aktywnego rozwoju przypadającym na okres wiosenno-letni należy go regularnie i obficie podlewać. Ale regularność nie polega na ciągłym podlewaniu i podlewanie gleby. Należy tu przestrzegać zasady „złotego środka”. Najbardziej rozsądne byłoby podlewanie fuksji, gdy tylko wyschnie górna warstwa gleby w doniczce.... W ten sposób zabezpieczysz go przed wysychaniem i przelewaniem.

Zimą podlewanie jest znacznie zmniejszone. Niektórzy czcigodni hodowcy kwiatów zalecają, aby w ogóle go nie podlewać w październiku i listopadzie, ale nie zalecałbym tego początkującym hodowcom. Niech ziemia wyschnie (nie do końca), a następnie podlej ją. Ogólnie rzecz biorąc, podlewanie fuksji w okresie spoczynku, z chłodną zawartością, zaleca się raz lub dwa razy w miesiącu. To wystarczy. Do nawadniania o każdej porze roku używaj osiadłej wody, najlepiej miękkiej i oczywiście nie zimnej.

Staraj się regularnie spryskiwać kwiat latem. Fuchsia to uwielbia. Możesz użyć innych metod utrzymywania wilgotności powietrza. W okresie spoczynku kwiatu nie należy spryskiwać.

Fuksja jest karmiona tylko w okresie wegetacji. Od marca do początku jesieni można go co tydzień karmić dowolnym złożonym nawozem do kwitnienia roślin domowych (nawozy do pelargonii wykazały dobre wyniki). Od końca lata karmienie należy stopniowo ograniczać, a wraz z nadejściem okresu uśpienia całkowicie przerwać.

Okres spoczynku fuksji

Niezwykle potrzebna jest chłodna roślina zimująca. Fuksja nie może być ciągle obudzona. W takim przypadku nie należy oczekiwać od niej obfitego kwitnienia. A życie samego kwiatu zostanie znacznie zmniejszone. Inną rzeczą jest to, że nie każdy amator jest w stanie zapewnić pełne warunki dla okresu spoczynku fuksji. Idealnie, jeśli istnieje możliwość przeniesienia go na zimę do piwnicy lub innego ocieplonego budynku przydomowego. I nie każdy ma ciepłe balkony i balkony. Musisz więc szukać wyjścia.
Jak wspomniałem, najlepsze miejsce na fuksję zimą jest w piwnicy. To, że nie ma światła, nie jest ważne. Zimą fuksja nie potrzebuje oświetlenia, a to, że jednocześnie straci liście, nie ma znaczenia. Po planowanym przycięciu, jeśli pozostaną na roślinie, to bardzo mało. Przeszklony balkon lub loggia może być dobrym miejscem. Ale tam temperatura powinna być dodatnia. To prawda, że ​​w takim miejscu otrzyma część zasięgu, a rozwój będzie kontynuowany.
Ale jeśli nie masz do dyspozycji pierwszej lub drugiej metody zimowania fuksji, to nie pozostaje nic innego, jak poszukać odpowiedniego miejsca w mieszkaniu. Jeśli możesz znaleźć ciemne i fajne miejsce, to świetnie. Jeśli nie, będziesz musiał położyć go na parapecie. Przypomnę, że temperatura zimowej zawartości fuksji powinna wynosić + 8-16 stopni. Dopuszczalne są tylko niewielkie odchylenia od tych limitów, nie więcej niż kilka stopni. Taka jest temperatura na większości parapetów. Ale takiego odpoczynku również nie można uznać za kompletny. Parapet jest najbardziej oświetlonym miejscem, nawet jeśli znajduje się na północy.
W tym okresie nie można zapominać o fuksji. Nawet podczas hibernacji wymaga pewnej ostrożności. Przede wszystkim to podlewanie. Fuksja nie lubi mocno przesuszonej ziemi nawet w stanie spoczynku. Dlatego wymagane będzie podlewanie. Ale bardzo ostrożny i rzadki. Częstotliwość podlewania zimą będzie bezpośrednio zależeć od temperatury powietrza. Jeśli zbliży się do dolnego znaku temperatury, możesz podlewać kwiat 1-2 razy w miesiącu, a jeśli do górnego, to 2-3. Jednocześnie nie należy zbyt mocno polać fuksji. Pamiętaj, aby sprawdzić roślinę pod kątem szkodników. Dotyczy to głównie fuksji, która hibernuje w pomieszczeniu. W tym okresie, gdy powietrze jest suche, szczególnie aktywne są szkodniki. Jeśli kwiat jest w piwnicy, usuń wszystkie opadające liście, aby uniknąć gnicia.
Ale zdarza się też, że nie ma sposobu, aby w jakikolwiek sposób zapewnić fuksji chłodne zimowanie. Oczywiście nie umrze z tego powodu, a może nawet zakwitnąć w środku zimy. Ale to nie jest całkiem dobre.Roślina znacznie słabnie z tego powodu, a kiedy nadejdzie czas pełnego rozkwitu, tak się nie stanie. Kwitnienie będzie opóźnione i słabe. Możesz nieco złagodzić jej losy, przycinając przed zimą, tak jak fuksja jest przycinana po wyjściu z uśpienia. Przeczytaj o tym poniżej. Wraz z tym umieść go w ciemnym miejscu. Pożądane jest, aby było tak fajnie, jak to możliwe. Zapewnij normalną wilgotność powietrza. Wystarczy postawić obok fuksji otwarty pojemnik z wodą. Ale nawet w takich warunkach rozwój rośliny rozpocznie się wcześniej, co nie jest dobre.

Transfer

W domu przeszczep fuksji jest obowiązkowym i corocznym wydarzeniem, niezależnie od wieku rośliny. Odbywa się wczesną wiosną lub późną zimą, przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego. W tym samym okresie przeprowadza się inne manipulacje z rośliną, towarzyszące przeszczepowi. Pamiętaj, aby przyciąć roślinę przed sadzeniem. Całkowicie usuwaj wysuszone, słabe lub wręcz przeciwnie wydłużone (tuczące) pędy. Szczegóły i technika cięcia zostaną przedstawione poniżej.
Po wyjęciu rośliny z doniczki należy sprawdzić korzenie. Usuń uszkodzone obszary, jeśli występują.

Sadzenie fuksji najlepiej wykonywać w doniczce ceramicznej. Lepiej ochroni system korzeniowy przed przegrzaniem i hipotermią niż plastik. Do każdego przeszczepu weź doniczkę nieco większą niż poprzednia, o średnicy około 1-2 centymetrów.

Bezpretensjonalna fuksja nie nakłada specjalnych wymagań na skład ziemi. W sprzedaży jest wiele mieszanek ziemi, które nadają się do przesadzania. Zwykle jest to gleba lekka, luźna. Jeśli chcesz samodzielnie zrobić glebę dla fuksji, możesz wymieszać następujące składniki:

  • Ziemia liściasta - trzy części
  • Torf - dwie części
  • Piasek (lub perlit) - jeden kawałek

Bardzo pożądane jest dodanie do mieszanki popiołu drzewnego. Można go również dodać do mieszanki kupionej w sklepie, jeśli nie jest w niej zawarta.


Obejrzyj wideo: Nerina Pallot - Everybodys Gone to War Official Video


Poprzedni Artykuł

Pielęgnacja Blood Orange Tree: Jak uprawiać czerwone pomarańcze

Następny Artykuł

Stosowanie emulsji rybnej: dowiedz się, jak i kiedy stosować nawóz w postaci emulsji dla ryb